Aandoeningen

Nierstenen in urine: oorzaken, symptomen en behandeling

Gepubliceerd 23 februari 2026

Nierstenen in urine: oorzaken, symptomen en behandeling

Wat zijn nierstenen precies?

Stel je de nieren voor als de fijne filters van je lichaam. Ze zuiveren constant je bloed en verwijderen afvalstoffen via urine. Normaal gesproken blijven de stoffen die je lichaam niet nodig heeft, mooi opgelost in die urine. Maar soms, onder bepaalde omstandigheden, pakken deze stoffen zich samen. Ze worden te geconcentreerd. Denk aan suiker dat kristalliseert als je het laat staan in een te kleine hoeveelheid water.

Nierstenen, ook wel nefrolithiase genoemd, zijn harde afzettingen. Ze variëren enorm in grootte. Soms zijn ze zo klein als een zandkorrel, nauwelijks merkbaar. Andere keren groeien ze uit tot de omvang van een erwt of zelfs groter. Deze steentjes vormen zich meestal in de nier zelf, maar ze kunnen vervolgens door het hele urinewegstelsel bewegen: van de nier naar de urineleider, de blaas, en uiteindelijk de urinebuis. De pijn die mensen ervaren bij het passeren van een niersteen door de urineleider is berucht; het is intens en plotseling.

De verschillende soorten kristallen in jouw urine

Niet elke niersteen is hetzelfde. De samenstelling bepaalt hoe ze behandeld moeten worden. Het is goed om te weten welke ‘bouwstenen’ jouw lichaam gebruikt om deze formaties te maken. De meest voorkomende zijn:

• Calciumoxalaatstenen: Dit zijn verreweg de meest voorkomende. Ze ontstaan door een teveel aan calcium of oxaalzuur in de urine. Bepaalde voedingsmiddelen bevatten veel oxaalzuur.

• Urinezuurstenen: Deze hebben een link met hoe jouw lichaam met eiwitten omgaat. Ze komen vaker voor bij mensen die veel vlees eten of die last hebben van jicht.

• Struvietstenen (infectiestenen): Deze zijn vaak het gevolg van terugkerende urineweginfecties. Bepaalde bacteriën maken de urine basisch, wat de vorming van deze magnesium-ammonium-fosfaatkristallen bevordert.

• Cystinestenen: Dit type is zeldzamer en wijst vaak op een erfelijke aandoening waarbij de nieren te veel van het aminozuur cystine uitscheiden.

Waarom ontstaan nierstenen urine? De risicofactoren

Je vraagt je misschien af: waarom krijg ik dit, en mijn buurvrouw niet? De oorzaken van nierstenen zijn vaak een samenspel van factoren. Het gaat meestal om een disbalans tussen de stoffen die de stenen vormen en de stoffen die de kristalvorming remmen.

Eén van de allergrootste boosdoeners is te weinig drinken. Als je niet genoeg vocht binnenkrijgt, wordt jouw urine te geconcentreerd. Dit is de perfecte omgeving voor die mineralen om samen te klonteren. Voldoende heldere urine produceren, is de eerste en krachtigste verdedigingslinie tegen de vorming van nierstenen.

Andere belangrijke factoren die de kans op nierstenen vergroten, zijn:

• Voeding: Een dieet rijk aan zout (natrium) kan de hoeveelheid calcium in jouw urine verhogen. Ook te veel dierlijke eiwitten en, afhankelijk van het steentype, te veel oxaalzuurrijke producten spelen een rol.

• Medische aandoeningen: Aandoeningen zoals de ziekte van Crohn of chronische darmontstekingen beïnvloeden de opname van vocht en mineralen. Ook hyperparathyreoïdie (te hoge activiteit van de bijschildklier) leidt tot te veel calcium in het bloed en dus in de urine.

• Genetica en familiegeschiedenis: Als nierstenen veel voorkomen in jouw familie, loop je zelf ook een groter risico. Sommige mensen hebben simpelweg een erfelijke aanleg om deze kristallen te vormen.

• Bepaalde medicatie: Sommige medicijnen, bijvoorbeeld bepaalde diuretica (plaspillen) of middelen tegen hiv, kunnen de samenstelling van jouw urine veranderen.

Het herkennen van de signalen

De aanwezigheid van kleine kristallen in de urine veroorzaakt vaak geen klachten. Het wordt dan ontdekt bij toeval tijdens een urineonderzoek. Maar wanneer zo’n steen begint te bewegen, wordt het onmiskenbaar.

De klassieke symptomen van een passerende niersteen zijn:

• Hevige pijn in de flank of rug: Deze pijn komt vaak in golven. Het kan zo erg zijn dat je geen rust vindt, je draait en keert. De pijn kan uitstralen naar de lies of onderbuik.

• Bloed in de urine (hematurie): Je urine kan roze, rood of bruin kleuren. Soms zie je dit niet met het blote oog, maar is het wel aan te tonen onder de microscoop.

• Misselijkheid en braken: De intense pijn kan het zenuwstelsel prikkelen, wat leidt tot maagklachten.

• Vaak moeten plassen en een branderig gevoel: Als de steen de blaas nadert, kunnen de symptomen lijken op een blaasontsteking.

Als je deze hevige pijn ervaart, vooral in combinatie met koorts, is het belangrijk direct contact op te nemen met je arts. Dit kan wijzen op een volledige blokkade én een infectie, wat snelle medische aandacht vereist.

Hoe pak je de aanpak van nierstenen urine aan?

Zodra je de diagnose ‘nierstenen’ krijgt, richt de behandeling zich vaak op twee hoofddoelen: de acute pijn verlichten en de steen verwijderen of laten uitzakken. Maar minstens zo belangrijk is de preventie van herhaling. Want helaas geldt: wie één keer nierstenen heeft gehad, heeft een grotere kans ze opnieuw te ontwikkelen.

VIDEO: Nierstenen – Symptomen en behandeling

Belangrijke links

Hier is een samengestelde lijst van links die je alles vertellen over Nierstenen in urine: oorzaken, symptomen en behandeling.

Nierstenen – LUMC

Troebele urine – Oorzaken, diagnose en behandeling

De rol van hydratatie

Dit kan niet genoeg benadrukt worden: drinken, drinken en nog eens drinken. Jouw doel is om de urine zo verdund mogelijk te houden. Hoeveel liter drink je per dag? De algemene richtlijn is om te streven naar minimaal twee liter heldere, lichte urine per dag. Dit betekent dat je waarschijnlijk méér dan twee liter moet drinken, afhankelijk van hoe actief je bent en hoe warm het is.

Water is de beste keuze. Zoete dranken, frisdranken met veel suiker of grote hoeveelheden vruchtensappen, vooral die met veel fructose, kunnen de urine juist zuurder maken of de uitscheiding van calcium verhogen. Citroensap, verdund in water, kan helpen bij calciumoxalaatstenen omdat het citraat bevat, wat de kristalvorming remt. Dit is een waardevolle tip bij het voorkomen van terugkerende nierstenen.

Aanpassingen in je voedingspatroon

Afhankelijk van het type steen dat jij hebt gevormd, adviseert je arts of diëtist specifieke aanpassingen. Dit is maatwerk, dus algemene regels zijn lastig, maar enkele algemene adviezen gelden vaak:

• Beperk zout: Te veel natrium zorgt ervoor dat je meer calcium via je urine verliest. Probeer verwerkte voedingsmiddelen en kant-en-klaarmaaltijden te mijden.

• Matig dierlijke eiwitten: Een hoge inname van vlees, vis en gevogelte verhoogt de urinezuurproductie en verlaagt het citraatgehalte, wat de steenvorming bevordert.

• Calciuminname controleren (niet elimineren!): Dit klinkt tegenstrijdig, maar te weinig calcium innemen kan juist leiden tot meer oxalaat dat door het lichaam wordt opgenomen. Je wilt voldoende, maar niet een overmaat aan calcium via voeding binnenkrijgen, bij voorkeur uit zuivelproducten.

Als jouw arts vaststelt dat je last hebt van calciumoxalaatstenen, dan moet je echt kritisch kijken naar je inname van oxaalzuurrijke producten. Denk hierbij aan spinazie, rabarber, noten, chocolade en bieten. Het gaat niet om het volledig schrappen, maar om een bewuste balans vinden in jouw dagelijkse voeding.

Wanneer grijpt de medische wereld in?

Soms helpt drinken en afwachten niet. Als de steen te groot is, te veel pijn veroorzaakt, of als er een infectie dreigt door een blokkade, dan grijpt men naar andere methoden om de nierstenen urine passage te vergemakkelijken.

Tegenwoordig zijn er verschillende technieken beschikbaar om grotere stenen aan te pakken:

• ESWL (Extracorporale Schokgolf Lithotripsie): Hierbij gebruikt men geluidsgolven van buitenaf om de steen in de nier of urineleider te verbrijzelen. De kleine stukjes plas je vervolgens zelf uit.

• Ureteroscopie: Een dun, flexibel buisje (scoop) wordt via de urinebuis en blaas naar de urineleider gebracht. De steen wordt dan met een laser verpulverd of in zijn geheel weggehaald.

• PCNL (Percutane Nefrolithotomie): Voor zeer grote, complexe stenen die vaak in de nier zelf zitten, maakt de uroloog een klein sneetje in de flank om via daar een instrument in te brengen en de steen te verwijderen.

De keuze voor een behandeling hangt af van de grootte, de locatie van de steen en jouw algemene gezondheid. Jouw uroloog bespreekt de opties met je, zodat je de behandeling kiest die het beste bij jouw situatie past.

Veelgestelde vragen over nierstenen en urine

Hoe weet ik of er kristallen in mijn urine zitten als ik geen pijn heb?

Je merkt dit vaak niet zelf op. De enige manier om dit zeker te weten, is door een urineonderzoek (urinekweek en sedimentonderzoek) bij de huisarts. Als je een voorgeschiedenis van nierstenen hebt, kan je arts periodieke controles adviseren.

Kan ik nierstenen voorkomen door dagelijks citraat supplementen te nemen?

Citraat helpt inderdaad bij het voorkomen van calciumoxalaatstenen door de urine minder zuur te maken. Echter, je neemt dit bij voorkeur in via je voeding (denk aan citroenwater) of via een specifiek voorgeschreven medicijn. Wil je meer weten over wat nierstenen precies zijn? Overleg altijd met je behandelend arts voordat je start met hoge doses supplementen, zeker bij reeds bestaande nierproblemen.

Hoe lang duurt het voordat een kleine niersteen uitzakt?

Dit varieert sterk. Een steen die kleiner is dan 4 millimeter heeft een zeer hoge kans om binnen twee tot drie weken spontaan uit te plassen, mits je veel drinkt. Grotere stenen blijven vaak langer vastzitten of vereisen medische interventie.

Is het normaal dat mijn urine na een niersteen blijft verkleuren?

Lichte verkleuring, zoals een wat donkerdere kleur, kan komen door een tijdelijk vochttekort na de passage. Als je echter aanhoudend bloed of troebele urine ziet, neem dan contact op met je arts. Dit kan wijzen op irritatie of een infectie die moet worden behandeld.